خوزستان

از آزادپدیا، دانشنامه آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خوزستان استانی در جنوب غرب ایران است از غرب با عراق و از جنوب با خلیج فارس مرز دارد. خوزستان منبع اصلی نفت ایران و از نفت‌خیزترین مناطق جهان است. این استان با ۶۶٬۰۵۷ مترمکعب مساحت، دهمین استان بزرگ ایران و با ۴٬۷۱۰٬۵۰۶ جمعیت، پنجمین استان پرجمعیت کشور به حساب می‌آید. جلگه حاصلخیز خوزستان از مهم‌ترین مناطق کشاورزی ایران است. اهواز پرجمعیت‌ترین شهر استان و مرکز این استان است، پس از اهواز دزفول پرجمعیت‌ترین شهر خوزستان و مرکز قبلی این استان بوده است.

پیشینه تاریخی خوزستان به بیش از ۷۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد و درواقع می‌توان خوزستان را قدیمی‌ترین محل سکونت انسان در فلات ایران دانست. این استان با داشتن پنج رود پرآب و بسترجلگه‌ای خود که بزرگترین جلگه ایران نیز محسوب می‌شود، مکانی مناسب برای زندگانی انسان‌هایی بوده است که هزاران سال پیش در ایران زیست داشته‌اند. اولین تمدن‌های ایران در کنار رودهای خوزستان بوجود آمدند. قدیمی‌ترین منطقه‌‌ای که تمدن بشری در آن ظهور است، منطقه چغامیش دزفول است که بین رودخانه‌های دز و کارون قرار دارد. از شهرهای با پیشینه باستانی خوزستان می‌توان به شوش، دزفول، اهواز، شوشتر و ماهشهر اشاره کرد.

ریشه اصلی مردمان خوزستان ایرانی و از تبار خوزی‌ها هستند، خوزی‌ها در واقع ادامه همان عیلامیان اولین حکومت ایران هستند که هزاران سال پیش بر جلگه خوزستان حکومت داشتند.

جغرافیا[ویرایش | ویرایش مبدأ]

خوزستان از لحاظ موقعیت جغرافیایی در منطقه‌ای راهبردی قرار دارد که از غرب با عراق، از شمال با لرستان و ایلام، شرق با کهگلویه و بویر احمد و جنوب با خلیج فارس مرز دارد.